Elk eind is een nieuw begin

Het gevreesde moment is gearriveerd, dit is het laatste bericht van mijn 'stage voor stage' avontuur! De tijd is voorbij gevlogen en ik heb het enorm naar mijn zin gehad en veel geleerd bij Follow Fashion. Ik zal Marlou zeker missen want ze is echt een superleuke meid, het werk zal ik ook missen want ik vond het super om artikelen te schrijven en vormgeven. En last but not least zal ik het getrippel en de lieve koppies van de hondjes missen!

En zoals ik elke week gedaan heb zal ik nu ook weer terug blikken op de gebeurtenissen van mijn stage week, en deze keer zat die vol met verkeershinder en groepsindelingen.

Dinsdag stapte ik op de bus terug naar het station in Groningen en toen knalde de bus bijna bovenop een auto die niet het geduld had om te stoppen voor haaientanden. Ik deelde zoals gewoonlijk de mensen in 2 groepen op. Groep 1 bestond uit mensen met onbegrip, groep 2.... was er niet! Op het moment dat de buschauffeur op de rem trapte waren er wat kleine verontruste reacties, direct daarna was het muisstil...  Het leek net of iedereen in shock was, maar waarschijnlijk was iedereen de automobilist stiekem in zichzelf aan het vervloeken net als mij ;)

Donderdag op de terugreis met de trein had ik een soortgelijke gebeurtenis als een paar weken terug, en ook hier kwam het groepen systeem weer naar voren. Na 10 minuten begon de machinist in rap tempo vaart te minderen. Tegelijkertijd riep hij ATP om (waarvan ik nog steeds niet weet wat het betekend)... Groep 1 las net zoals mijn buurman rustig verder in zijn boek en reageerde er verder totaal niet op, groep 2 (waar ik natuurlijk in zat) keek geschrokken om zich heen. Ik bergde zelfs mijn mobiel al op omdat ik niet wou dat die bij een plotselinge stop naar de andere kant van de coupé zou vliegen. Ik kreeg oogcontact met een meisje uit groep 2, ze had dezelfde geschrokken blik in haar ogen als mij. Nadat de trein weer meer vaart maakte en het duidelijk werd dat er niet per ongeluk iemand op het spoor was gestruikeld keken we elkaar nog even glimlachend aan alsof we gerustgesteld waren en dat op die manier aan elkaar lieten blijken. Ik ben altijd veel te nieuwsgierig wat er aan de hand is en zou nooit zoals groep 1 kunnen doen alsof mijn neus bloed, wat ik trouwens een vreemde uitspraak vindt want als je neus bloed ga je daar echt wel wat aan doen...

Terwijl vrijdag mijn laatste 'stage' dag bij Marlou zou eindigen heb ik ook weer een nieuw avontuur gecreëerd, vanaf februari ga ik 'officieel' stage lopen bij Lourens J.C! Dit is een luxe magazine met een eigentijdse bladformule over mode & wonen, het bedrijf zit in het centrum van Leeuwarden. Het is mij al duidelijk dat ik bij dit bedrijf flink zal moeten aanpoten, maar ik kan er ook enorm veel leren en daar kijk ik erg naar uit. Natuurlijk zal ik tijdens deze stage ook weer een blog bijhouden met mijn wekelijkse belevenissen, dus jullie hoeven mij maar even te missen ;) Bij deze wil ik jullie bedanken voor het volgen van mijn blog en de leuke reacties die ik erop gekregen heb! Fijne feestdagen en tot het volgende avontuur!